/ʔiː.maːn/
الأصلCompare Biblical Hebrew אֱמוּנָה (ʔɛ̆mūnɔ̂).
- form-of, noun-from-verbverbal noun of آمَنَ (ʔāmana) (form IV)
- belief, faith
“الْإِيمَانُ بِٱللهِ” — belief in God
“الْإِيمَانُ بِيَسُوعَ ٱلْمَسِيحِ” — belief in Jesus Christ
“إِيمَانٌ قَوِيٌّ” — strong faith
الصيغإِيمَان(canonical, masculine) · ʔīmān(romanization) · إِيمَان(indefinite, informal, singular, triptote) · الْإِيمَان(definite, informal, singular, triptote) · إِيمَان(construct, informal, singular, triptote) · إِيمَانٌ(indefinite, nominative, singular, triptote) · الْإِيمَانُ(definite, nominative, singular, triptote) · إِيمَانُ(construct, nominative, singular, triptote) · إِيمَانًا(accusative, indefinite, singular, triptote) · الْإِيمَانَ(accusative, definite, singular, triptote) · إِيمَانَ(accusative, construct, singular, triptote) · إِيمَانٍ(genitive, indefinite, singular, triptote) · الْإِيمَانِ(definite, genitive, singular, triptote) · إِيمَانِ(construct, genitive, singular, triptote) · إِيمَان(canonical, feminine) · -(diptote, indefinite, informal, singular) · إِيمَان(definite, diptote, informal, singular) · -(construct, diptote, informal, singular) · -(diptote, indefinite, nominative, singular) · إِيمَانُ(definite, diptote, nominative, singular)