/it.ti.d͡ʒaːh/
- form-of, noun-from-verbverbal noun of اِتَّجَهَ (ittajaha) (form VIII)
- a direction
Formsاِتِّجَاه(canonical, masculine) · ittijāh(romanization) · اِتِّجَاهَات(plural) · اِتِّجَاه(indefinite, informal, singular, triptote) · الِاتِّجَاه(definite, informal, singular, triptote) · اِتِّجَاه(construct, informal, singular, triptote) · اِتِّجَاهٌ(indefinite, nominative, singular, triptote) · الِاتِّجَاهُ(definite, nominative, singular, triptote) · اِتِّجَاهُ(construct, nominative, singular, triptote) · اِتِّجَاهًا(accusative, indefinite, singular, triptote) · الِاتِّجَاهَ(accusative, definite, singular, triptote) · اِتِّجَاهَ(accusative, construct, singular, triptote) · اِتِّجَاهٍ(genitive, indefinite, singular, triptote) · الِاتِّجَاهِ(definite, genitive, singular, triptote) · اِتِّجَاهِ(construct, genitive, singular, triptote) · اِتِّجَاهَيْن(dual, indefinite, informal, singular, triptote) · الِاتِّجَاهَيْن(definite, dual, informal, singular, triptote) · اِتِّجَاهَيْ(construct, dual, informal, singular, triptote) · اِتِّجَاهَانِ(dual, indefinite, nominative, singular, triptote) · الِاتِّجَاهَانِ(definite, dual, nominative, singular, triptote)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0