/tar.fiːh/
OriginVerbal noun of رَفَّهَ (raffaha).
Formsتَرْفِيه(canonical, masculine) · tarfīh(romanization) · تَرْفِيه(indefinite, informal, singular, triptote) · التَّرْفِيه(definite, informal, singular, triptote) · تَرْفِيه(construct, informal, singular, triptote) · تَرْفِيهٌ(indefinite, nominative, singular, triptote) · التَّرْفِيهُ(definite, nominative, singular, triptote) · تَرْفِيهُ(construct, nominative, singular, triptote) · تَرْفِيهًا(accusative, indefinite, singular, triptote) · التَّرْفِيهَ(accusative, definite, singular, triptote) · تَرْفِيهَ(accusative, construct, singular, triptote) · تَرْفِيهٍ(genitive, indefinite, singular, triptote) · التَّرْفِيهِ(definite, genitive, singular, triptote) · تَرْفِيهِ(construct, genitive, singular, triptote)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0