/diː.naːr/
الأصلFrom Aramaic דֵּינָרָא / ܕܝܢܪܐ (dēnārā), from Ancient Greek δηνάριον (dēnárion), from Latin dēnārius.
الصيغدِينَار(canonical, masculine) · dīnār(romanization) · دَنَانِير(plural) · دِينَار(indefinite, informal, singular, triptote) · الدِّينَار(definite, informal, singular, triptote) · دِينَار(construct, informal, singular, triptote) · دِينَارٌ(indefinite, nominative, singular, triptote) · الدِّينَارُ(definite, nominative, singular, triptote) · دِينَارُ(construct, nominative, singular, triptote) · دِينَارًا(accusative, indefinite, singular, triptote) · الدِّينَارَ(accusative, definite, singular, triptote) · دِينَارَ(accusative, construct, singular, triptote) · دِينَارٍ(genitive, indefinite, singular, triptote) · الدِّينَارِ(definite, genitive, singular, triptote) · دِينَارِ(construct, genitive, singular, triptote) · دِينَارَيْن(dual, indefinite, informal, singular, triptote) · الدِّينَارَيْن(definite, dual, informal, singular, triptote) · دِينَارَيْ(construct, dual, informal, singular, triptote) · دِينَارَانِ(dual, indefinite, nominative, singular, triptote) · الدِّينَارَانِ(definite, dual, nominative, singular, triptote)