[ylˈɟyd͡ʒ]
MənşəUltimately a derivation of Proto-Turkic *yül- (“to shave, tear off, scrape off”), whence also Karakhanid یُولٖیماکْ (yülīmēk) and Turkish yülümek. Related to dialectal Turkish yülgü and Karakhanid یُولٖیکوُ (yülīgü), which Mahmud al-Kashgari described as a word unknown to the Oghuz Turks, who were said to use the word کِرایْ (kerey) instead. Cognate to Salar yiligüş.
- razor
“Məhbus ona işgəncə verən həbsxana əməkdaşının adını ülgüclə sinəsinə yazıb ki, ölsə onun kim olduğunu bilsinlər.” — The inmate carved the name of the prison employee who was torturing him on his breast with a razor, in order for him to be known, would he die.
- razor blade
Formalarülgücü(accusative, definite) · ülgüclər(plural) · ülgüc(nominative, singular) · ülgüclər(nominative, plural) · ülgücü(accusative, definite, singular) · ülgücləri(accusative, definite, plural) · ülgücə(dative, singular) · ülgüclərə(dative, plural) · ülgücdə(locative, singular) · ülgüclərdə(locative, plural) · ülgücdən(ablative, singular) · ülgüclərdən(ablative, plural) · ülgücün(definite, genitive, singular) · ülgüclərin(definite, genitive, plural) · ülgücüm(first-person, nominative, possessive, singular) · ülgüclərim(first-person, nominative, possessive, singular) · ülgücün(nominative, possessive, second-person, singular) · ülgüclərin(nominative, possessive, second-person, singular) · ülgücü(nominative, possessive, singular, third-person) · ülgücləri(nominative, possessive, singular, third-person)