[ærˈbɑb]
MənşəBorrowed from Arabic أَرْبَاب (ʔarbāb), plural of رَبّ (rabb).
- lord, master, landowner
- archaicbroken plural of rəbb (“lord”)
Formalarərbabı(accusative, definite) · ərbablar(plural) · ərbab(nominative, singular) · ərbablar(nominative, plural) · ərbabı(accusative, definite, singular) · ərbabları(accusative, definite, plural) · ərbaba(dative, singular) · ərbablara(dative, plural) · ərbabda(locative, singular) · ərbablarda(locative, plural) · ərbabdan(ablative, singular) · ərbablardan(ablative, plural) · ərbabın(definite, genitive, singular) · ərbabların(definite, genitive, plural) · ərbabım(first-person, nominative, possessive, singular) · ərbablarım(first-person, nominative, possessive, singular) · ərbabın(nominative, possessive, second-person, singular) · ərbabların(nominative, possessive, second-person, singular) · ərbabı(nominative, possessive, singular, third-person) · ərbabları(nominative, possessive, singular, third-person)
Mənbə: Wiktionary