[biˈt͡ʃin], [biˈt͡sin]
MənşəFrom biç- (“to cut”) + -in.
- harvest, harvesting (process of harvesting, gathering the ripened crop, harvest yield)
Formalarbiçini(accusative, definite) · biçinlər(plural) · biçin(nominative, singular) · biçinlər(nominative, plural) · biçini(accusative, definite, singular) · biçinləri(accusative, definite, plural) · biçinə(dative, singular) · biçinlərə(dative, plural) · biçində(locative, singular) · biçinlərdə(locative, plural) · biçindən(ablative, singular) · biçinlərdən(ablative, plural) · biçinin(definite, genitive, singular) · biçinlərin(definite, genitive, plural) · biçinim(first-person, nominative, possessive, singular) · biçinlərim(first-person, nominative, possessive, singular) · biçinin(nominative, possessive, second-person, singular) · biçinlərin(nominative, possessive, second-person, singular) · biçini(nominative, possessive, singular, third-person) · biçinləri(nominative, possessive, singular, third-person)