OriginFrom Arabic دَلِيل (dalīl).
Formsdəlili(accusative, definite) · dəlillər(plural) · dəlil(nominative, singular) · dəlillər(nominative, plural) · dəlili(accusative, definite, singular) · dəlilləri(accusative, definite, plural) · dəlilə(dative, singular) · dəlillərə(dative, plural) · dəlildə(locative, singular) · dəlillərdə(locative, plural) · dəlildən(ablative, singular) · dəlillərdən(ablative, plural) · dəlilin(definite, genitive, singular) · dəlillərin(definite, genitive, plural) · dəlilim(first-person, nominative, possessive, singular) · dəlillərim(first-person, nominative, possessive, singular) · dəlilin(nominative, possessive, second-person, singular) · dəlillərin(nominative, possessive, second-person, singular) · dəlili(nominative, possessive, singular, third-person) · dəlilləri(nominative, possessive, singular, third-person)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0