[cɑːˈtib], [t͡ʃaːˈtib], [cɑːˈtɯb]
MənşəFrom Arabic كَاتِب (kātib, “clerk”).
Formalarkatibi(accusative, definite) · katiblər(plural) · katib(nominative, singular) · katiblər(nominative, plural) · katibi(accusative, definite, singular) · katibləri(accusative, definite, plural) · katibə(dative, singular) · katiblərə(dative, plural) · katibdə(locative, singular) · katiblərdə(locative, plural) · katibdən(ablative, singular) · katiblərdən(ablative, plural) · katibin(definite, genitive, singular) · katiblərin(definite, genitive, plural) · katibim(first-person, nominative, possessive, singular) · katiblərim(first-person, nominative, possessive, singular) · katibin(nominative, possessive, second-person, singular) · katiblərin(nominative, possessive, second-person, singular) · katibi(nominative, possessive, singular, third-person) · katibləri(nominative, possessive, singular, third-person)
Mənbə: Wiktionary