[miˈʃɑr], [mɯˈʃɑr]
MənşəFrom Arabic مِنْشَار (minšār).
- saw (tool)
“mişarla ağac kəsmək” — to cut down trees with a saw
Formalarmişarı(accusative, definite) · mişarlar(plural) · mişar(nominative, singular) · mişarlar(nominative, plural) · mişarı(accusative, definite, singular) · mişarları(accusative, definite, plural) · mişara(dative, singular) · mişarlara(dative, plural) · mişarda(locative, singular) · mişarlarda(locative, plural) · mişardan(ablative, singular) · mişarlardan(ablative, plural) · mişarın(definite, genitive, singular) · mişarların(definite, genitive, plural) · mişarım(first-person, nominative, possessive, singular) · mişarlarım(first-person, nominative, possessive, singular) · mişarın(nominative, possessive, second-person, singular) · mişarların(nominative, possessive, second-person, singular) · mişarı(nominative, possessive, singular, third-person) · mişarları(nominative, possessive, singular, third-person)