[nɑːˈzir], [nɑːˈzir̥]
MənşəBorrowed from Arabic نَاظِر (nāẓir). Cognate with Turkish nazır.
- minister (head of a government department)
“Seçkidən sonra o təhsil naziri təyin edildi.” — After the election, s/he was appointed education minister.
“Seçkidən sonra o təhsil naziri vəzifəsindən azad edildi.” — After the election, s/he was dismissed from the post of education minister.
“nazir vəzifəsi” — ministerial post
Formalarnaziri(accusative, definite) · nazirlər(plural) · nazir(nominative, singular) · nazirlər(nominative, plural) · naziri(accusative, definite, singular) · nazirləri(accusative, definite, plural) · nazirə(dative, singular) · nazirlərə(dative, plural) · nazirdə(locative, singular) · nazirlərdə(locative, plural) · nazirdən(ablative, singular) · nazirlərdən(ablative, plural) · nazirin(definite, genitive, singular) · nazirlərin(definite, genitive, plural) · nazirim(first-person, nominative, possessive, singular) · nazirlərim(first-person, nominative, possessive, singular) · nazirin(nominative, possessive, second-person, singular) · nazirlərin(nominative, possessive, second-person, singular) · naziri(nominative, possessive, singular, third-person) · nazirləri(nominative, possessive, singular, third-person)