/oɣ.ɫɑn/
MənşəInherited from Old Anatolian Turkish اوغلان (oġlan), from Proto-Turkic *oglan.
cognates
Cognate with Bashkir улан (ulan), Kazakh ұлан (ūlan), Tatar олан (olan), улан (ulan), углан (uğlan), Turkish oğlan, Turkmen oglan, Uzbek oʻgʻlon. See also English uhlan.
Formalaroğlanı(accusative, definite) · oğlanlar(plural) · oğlan(nominative, singular) · oğlanlar(nominative, plural) · oğlanı(accusative, definite, singular) · oğlanları(accusative, definite, plural) · oğlana(dative, singular) · oğlanlara(dative, plural) · oğlanda(locative, singular) · oğlanlarda(locative, plural) · oğlandan(ablative, singular) · oğlanlardan(ablative, plural) · oğlanın(definite, genitive, singular) · oğlanların(definite, genitive, plural) · oğlanım(first-person, nominative, possessive, singular) · oğlanlarım(first-person, nominative, possessive, singular) · oğlanın(nominative, possessive, second-person, singular) · oğlanların(nominative, possessive, second-person, singular) · oğlanı(nominative, possessive, singular, third-person) · oğlanları(nominative, possessive, singular, third-person)