[ɡæˈzæl]
MənşəFrom Classical Persian غزل (ġazal), from Arabic غَزَل (ḡazal).
- ghazal (a poetic form mostly used for love poetry in Middle Eastern, South, and Central Asian poetry)
“Soxum sənin qəzəlinə!” — said to someone who is talking excessively and off-topic
- An Azerbaijani style of short love songs
Formalarqəzəli(accusative, definite) · qəzəllər(plural) · qəzəl(nominative, singular) · qəzəllər(nominative, plural) · qəzəli(accusative, definite, singular) · qəzəlləri(accusative, definite, plural) · qəzələ(dative, singular) · qəzəllərə(dative, plural) · qəzəldə(locative, singular) · qəzəllərdə(locative, plural) · qəzəldən(ablative, singular) · qəzəllərdən(ablative, plural) · qəzəlin(definite, genitive, singular) · qəzəllərin(definite, genitive, plural) · qəzəlim(first-person, nominative, possessive, singular) · qəzəllərim(first-person, nominative, possessive, singular) · qəzəlin(nominative, possessive, second-person, singular) · qəzəllərin(nominative, possessive, second-person, singular) · qəzəli(nominative, possessive, singular, third-person) · qəzəlləri(nominative, possessive, singular, third-person)
Mənbə: Wiktionary