[ɡɑˈdɯn], [kɑˈdɯn], [xɑˈtɯn]
MənşəInherited from Proto-Common Turkic *xātun (“queen, lady”). The form in the standard language was likely reintroduced by intellectuals influenced by the Ottoman language around 1900 after a few centuries of disuse (see the quotation from 1914).
- woman
“Belə olan surətdə qəzet və jurnallarımızı osmanlı dili ilə doldurmaq camaata yol göstərmək olmayıb, onu yoldan çıxartmaq deməkdir. “Necə” sözü əvəzində “nasıl”, “arvad” əvəzinə “qadın”, “ata” yerinə “” — Thus, filling our newspapers and magazines with the Ottoman language is not a way to guide the people, but to mislead them. Writing nasıl instead of necə (“how?”), "qadın" instead of arvad (“woman”),
“Türk qadınlarının bu azadlığı və bu azadlıq uğrunda tökülən qanlar bizim ədəbiyyatımızda hələ lazımınca göstərilməmişdir.” — The freedom of Turkish [=Azerbaijani] women and the blood shed for this freedom have not yet been adequately reflected in our literature.
- femininefemale
“Qadın müğənni həzin və yorğun səslə kədərli bir mahnı oxuyurdu” — The female singer sang a melancholic song with a sad and tired voice
Formalarqadını(accusative, definite) · qadınlar(plural) · qadın(nominative, singular) · qadınlar(nominative, plural) · qadını(accusative, definite, singular) · qadınları(accusative, definite, plural) · qadına(dative, singular) · qadınlara(dative, plural) · qadında(locative, singular) · qadınlarda(locative, plural) · qadından(ablative, singular) · qadınlardan(ablative, plural) · qadının(definite, genitive, singular) · qadınların(definite, genitive, plural) · qadınım(first-person, nominative, possessive, singular) · qadınlarım(first-person, nominative, possessive, singular) · qadının(nominative, possessive, second-person, singular) · qadınların(nominative, possessive, second-person, singular) · qadını(nominative, possessive, singular, third-person) · qadınları(nominative, possessive, singular, third-person)