[ɡɯˈnɑχ]
MənşəMorphologically qına- (“to disapprove, frown upon”) + -q.
- disapproval, reprobation, condemnation
“ictimai qınaq” — public censure, disapproval
“gülüş və qınaq obyektinə çevrilmək” — to become an object of ridicule and condemnation
Formalarqınağı(accusative, definite) · qınaqlar(plural) · qınaq(nominative, singular) · qınaqlar(nominative, plural) · qınağı(accusative, definite, singular) · qınaqları(accusative, definite, plural) · qınağa(dative, singular) · qınaqlara(dative, plural) · qınaqda(locative, singular) · qınaqlarda(locative, plural) · qınaqdan(ablative, singular) · qınaqlardan(ablative, plural) · qınağın(definite, genitive, singular) · qınaqların(definite, genitive, plural) · qınağım(first-person, nominative, possessive, singular) · qınaqlarım(first-person, nominative, possessive, singular) · qınağın(nominative, possessive, second-person, singular) · qınaqların(nominative, possessive, second-person, singular) · qınağı(nominative, possessive, singular, third-person) · qınaqları(nominative, possessive, singular, third-person)
Mənbə: Wiktionary