[ɡ(ɯ)ˈrɑχ]
MənşəA derivation from Proto-Turkic *kïr-, whence also Azerbaijani qırmaq (“to break; to cut off”). By surface analysis, qır- + -aq.
Compare Uyghur قىرغاق (qirghaq, “edge”), Uzbek qirg'oq (“edge, bank, brink”), Kazakh қыр (qyr), Bashkir ҡыр (qır), Tatar кыр (qır, “side”) and кырый (qırıy, “edge”), Yakut кырыы (kïrïï, “furthest border, edge”).
Compare also Northern Kurdish qirax, qerax, a Turkic borrowing.
- edge
“stol qırağı” — edge of the table
“yol qırağı, yolun qırağı” — roadside
- bank
“çayın qırağı” — bank of the river
- shore
“dəniz qırağı” — sea shore
- outskirts
“şəhərin qırağı” — outskirts of the city
Formalarqırağı(accusative, definite) · qıraqlar(plural) · qıraq(nominative, singular) · qıraqlar(nominative, plural) · qırağı(accusative, definite, singular) · qıraqları(accusative, definite, plural) · qırağa(dative, singular) · qıraqlara(dative, plural) · qıraqda(locative, singular) · qıraqlarda(locative, plural) · qıraqdan(ablative, singular) · qıraqlardan(ablative, plural) · qırağın(definite, genitive, singular) · qıraqların(definite, genitive, plural) · qırağım(first-person, nominative, possessive, singular) · qıraqlarım(first-person, nominative, possessive, singular) · qırağın(nominative, possessive, second-person, singular) · qıraqların(nominative, possessive, second-person, singular) · qırağı(nominative, possessive, singular, third-person) · qıraqları(nominative, possessive, singular, third-person)