[tœvˈbæ], [tœwˈbæ], [tœːˈbæ]
MənşəFrom Arabic تَوْبَة (tawba).
Formalartövbəni(accusative, definite) · tövbələr(plural) · tövbə(nominative, singular) · tövbələr(nominative, plural) · tövbəni(accusative, definite, singular) · tövbələri(accusative, definite, plural) · tövbəyə(dative, singular) · tövbələrə(dative, plural) · tövbədə(locative, singular) · tövbələrdə(locative, plural) · tövbədən(ablative, singular) · tövbələrdən(ablative, plural) · tövbənin(definite, genitive, singular) · tövbələrin(definite, genitive, plural) · tövbəm(first-person, nominative, possessive, singular) · tövbələrim(first-person, nominative, possessive, singular) · tövbən(nominative, possessive, second-person, singular) · tövbələrin(nominative, possessive, second-person, singular) · tövbəsi(nominative, possessive, singular, third-person) · tövbələri(nominative, possessive, singular, third-person)