[χæˈmir]
MənşəFrom Persian خمیر (xamir).
- dough
“Xəmir qalxmadı.” — The dough didn't rise.
“xəmir yoğurmaq” — to knead dough
“xəmirə maya vurmaq” — to add yeast to the dough
Formalarxəmiri(accusative, definite) · xəmirlər(plural) · xəmir(nominative, singular) · xəmirlər(nominative, plural) · xəmiri(accusative, definite, singular) · xəmirləri(accusative, definite, plural) · xəmirə(dative, singular) · xəmirlərə(dative, plural) · xəmirdə(locative, singular) · xəmirlərdə(locative, plural) · xəmirdən(ablative, singular) · xəmirlərdən(ablative, plural) · xəmirin(definite, genitive, singular) · xəmirlərin(definite, genitive, plural) · xəmirim(first-person, nominative, possessive, singular) · xəmirlərim(first-person, nominative, possessive, singular) · xəmirin(nominative, possessive, second-person, singular) · xəmirlərin(nominative, possessive, second-person, singular) · xəmiri(nominative, possessive, singular, third-person) · xəmirləri(nominative, possessive, singular, third-person)