[tɾəˈi], [tɾaˈiɾ]
OrigenInherited from Old Catalan trahir, from Latin trādere with normal change of conjugation to -ir.
Formestraeixo(first-person, present, singular) · traí(first-person, preterite, singular) · traït(participle, past) · trair(infinitive) · traint(gerund) · traït(masculine, participle, past, singular) · traïda(feminine, participle, past, singular) · traïts(masculine, participle, past, plural) · traïdes(feminine, participle, past, plural) · traeixo(first-person, indicative, present, singular) · traeixes(indicative, present, second-person, singular) · traeix(indicative, present, singular, third-person) · traïm(first-person, indicative, plural, present) · traïu(indicative, plural, present, second-person) · traeixen(indicative, plural, present, third-person) · traïa(first-person, imperfect, indicative, singular) · traïes(imperfect, indicative, second-person, singular) · traïa(imperfect, indicative, singular, third-person) · traíem(first-person, imperfect, indicative, plural) · traíeu(imperfect, indicative, plural, second-person)