[ˈalkɛn], [ˈalkɛːn]
- inanimate, masculinealkene
Tvaryalken(nominative, singular) · alkeny(nominative, plural) · alkenu(genitive, singular) · alkenů(genitive, plural) · alkenu(dative, singular) · alkenům(dative, plural) · alken(accusative, singular) · alkeny(accusative, plural) · alkene(singular, vocative) · alkeny(plural, vocative) · alkenu(locative, singular) · alkenech(locative, plural) · alkenem(instrumental, singular) · alkeny(instrumental, plural)
Zdroj: Wikislovník