[ˈbiːlɪt]
PůvodInherited from Proto-Slavic *běliti.
Tvarybílit(infinitive) · bíliti(infinitive) · bílící(error-unrecognized-form) · bílení(noun-from-verb) · bílený(error-unrecognized-form) · bílím(first-person, indicative, singular) · bílíme(first-person, indicative, plural) · -(first-person, imperative, singular) · bilme(first-person, imperative, plural) · bílíš(indicative, second-person, singular) · bílíte(indicative, plural, second-person) · bil(imperative, second-person, singular) · bilte(imperative, plural, second-person) · bílí(indicative, singular, third-person) · bílí(indicative, plural, third-person) · -(imperative, singular, third-person) · -(imperative, plural, third-person) · bílil(animate, error-unrecognized-form, masculine, singular) · bílili(animate, error-unrecognized-form, masculine, plural) · bílen(animate, error-unrecognized-form, masculine, singular)
Zdroj: Wikislovník