[ˈmsciːt]
PůvodInherited from Proto-Slavic *mьstiti.
- imperfective, reflexiveto take revenge, retaliate
Tvarypomstít(perfective) · mstít(infinitive) · mstíti(infinitive) · mstící(error-unrecognized-form) · mstění(noun-from-verb) · mstěný(error-unrecognized-form) · mstím(first-person, indicative, singular) · mstíme(first-person, indicative, plural) · -(first-person, imperative, singular) · mstěme(first-person, imperative, plural) · mstíš(indicative, second-person, singular) · mstíte(indicative, plural, second-person) · msti(imperative, second-person, singular) · mstěte(imperative, plural, second-person) · mstí(indicative, singular, third-person) · mstí(indicative, plural, third-person) · -(imperative, singular, third-person) · -(imperative, plural, third-person) · mstil(animate, error-unrecognized-form, masculine, singular) · mstili(animate, error-unrecognized-form, masculine, plural)
Zdroj: Wikislovník