[ˈsonɛt]
PůvodBorrowed from Italian sonetto, from Latin sonus.
- inanimate, masculinesonnet
Tvarysonet(nominative, singular) · sonety(nominative, plural) · sonetu(genitive, singular) · sonetů(genitive, plural) · sonetu(dative, singular) · sonetům(dative, plural) · sonet(accusative, singular) · sonety(accusative, plural) · sonete(singular, vocative) · sonety(plural, vocative) · sonetu(locative, singular) · sonetech(locative, plural) · sonetem(instrumental, singular) · sonety(instrumental, plural)
Zdroj: Wikislovník