OprindelseFrom Old Norse angra.
Formerangr(imperative) · at angre(infinitive) · angrer(present) · angrede(past) · angret(perfect) · angrer(active, present) · angres(passive, present) · angrede(active, past) · angredes(passive, past) · angre(active, infinitive) · angres(infinitive, passive) · angr(active, imperative) · -(imperative, passive) · angrende(participle, present) · angret(participle, past) · auxiliary verb have(participle, past) · angren(gerund, participle)
Kilde: Wiktionary