/feskə/, [ˈfesɡ̊ə]
OprindelseFrom Old Danish fiskæ, from Old Norse fisk(j)a (“to fish”), from fiskr (“fish”), from Proto-Germanic *fiskaz (“fish”), from Proto-Indo-European *peysk- (“fish”), maybe from Proto-Indo-European *h₂ep- (“water”).
- neuter, no-plural, obsoletefishing
Formerfisk(imperative) · at fiske(infinitive) · fisker(present) · fiskede(past) · har fisket(perfect) · fisker(active, present) · fiskes(passive, present) · fiskede(active, past) · fiskedes(passive, past) · fiske(active, infinitive) · fiskes(infinitive, passive) · fisk(active, imperative) · -(imperative, passive) · fiskende(participle, present) · fisket(participle, past) · auxiliary verb have(participle, past) · fisken(gerund, participle) · fisket(definite, singular) · fiske(indefinite, nominative, singular) · fisket(definite, nominative, singular)