/vraːvə/, [ˈvʁɑːwə]
OprindelseFrom Middle Low German wraken or German bracken (“to reject”), ultimately related to Proto-West Germanic *wrekan (“to drive out”).
Formervrag(imperative) · at vrage(infinitive) · vrager(present) · vragede(past) · er(perfect) · har vraget(perfect)
Kilde: Wiktionary