[ˈhɛɪ̯tn̩], [ˈhɛɪ̯tən]
HerkunftFrom English hate + -en.
Formenhatet(present, singular, third-person) · hatete(past) · gehatet(participle, past) · haben(auxiliary) · haten(infinitive) · hatend(participle, present) · hate(first-person, indicative, present, singular) · haten(first-person, indicative, plural, present) · hate(first-person, singular, subjunctive, subjunctive-i) · haten(first-person, plural, subjunctive, subjunctive-i) · hatest(indicative, present, second-person, singular) · hatet(indicative, plural, present, second-person) · hatest(second-person, singular, subjunctive, subjunctive-i) · hatet(plural, second-person, subjunctive, subjunctive-i) · hatet(indicative, present, singular, third-person) · haten(indicative, plural, present, third-person) · hate(singular, subjunctive, subjunctive-i, third-person) · haten(plural, subjunctive, subjunctive-i, third-person) · hatete(first-person, indicative, preterite, singular) · hateten(first-person, indicative, plural, preterite)
Quelle: Wiktionary