/ˈkɑːsɑ/, [ˈkɑːsɑ]
OriginUltimately from Proto-Germanic *hansō. Cognate to Finnish kanssa and Votic kaaz (“with (one)”), kaa (“also”). See also kaasas.
- not-comparablewith, along (in a lative sense)
“Tule minuga kaasa!” — Come with me!
Formskaasa(genitive) · kaasat(partitive) · kaasa(nominative, singular) · kaasad(nominative, plural) · kaasa(accusative, nominative, singular) · kaasad(accusative, nominative, plural) · kaasa(accusative, genitive, singular) · kaasad(accusative, genitive, plural) · kaasa(genitive, singular) · kaasade(genitive, plural) · kaasat(partitive, singular) · kaasasid(partitive, plural) · kaasasse(illative, singular) · kaasadesse(illative, plural) · kaasas(inessive, singular) · kaasades(inessive, plural) · kaasast(elative, singular) · kaasadest(elative, plural) · kaasale(allative, singular) · kaasadele(allative, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0