/falta/, [fal̪.t̪a]
OriginBorrowed from Spanish falta.
Formsfalta(absolutive, indefinite) · falta(absolutive, indefinite, singular) · faltak(absolutive, indefinite, plural) · faltok(absolutive, plural, proximal) · faltak(ergative, indefinite) · faltak(ergative, indefinite, singular) · faltek(ergative, indefinite, plural) · faltok(ergative, plural, proximal) · faltari(dative, indefinite) · faltari(dative, indefinite, singular) · faltei(dative, indefinite, plural) · faltoi(dative, plural, proximal) · faltaren(genitive, indefinite) · faltaren(genitive, indefinite, singular) · falten(genitive, indefinite, plural) · falton(genitive, plural, proximal) · faltarekin(comitative, indefinite) · faltarekin(comitative, indefinite, singular) · faltekin(comitative, indefinite, plural) · faltokin(comitative, plural, proximal)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0