/okela/, [o.ke.la]
OriginFrom Proto-Basque *bokeLa, itself borrowed from Latin buccella (“mouthful”).
- inanimatemeat
- dialectal, inanimateslice, chunk
Formsokela(absolutive, indefinite) · okela(absolutive, indefinite, singular) · okelak(absolutive, indefinite, plural) · okelok(absolutive, plural, proximal) · okelak(ergative, indefinite) · okelak(ergative, indefinite, singular) · okelek(ergative, indefinite, plural) · okelok(ergative, plural, proximal) · okelari(dative, indefinite) · okelari(dative, indefinite, singular) · okelei(dative, indefinite, plural) · okeloi(dative, plural, proximal) · okelaren(genitive, indefinite) · okelaren(genitive, indefinite, singular) · okelen(genitive, indefinite, plural) · okelon(genitive, plural, proximal) · okelarekin(comitative, indefinite) · okelarekin(comitative, indefinite, singular) · okelekin(comitative, indefinite, plural) · okelokin(comitative, plural, proximal)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0