/ˈfɪm̥tɪ/
OriginFrom Old Norse fimmti, from Proto-Germanic *fimftô.
Formsfimti(masculine, nominative, singular) · fimta(feminine, nominative, singular) · fimta(neuter, nominative, singular) · fimta(accusative, masculine, singular) · fimtu(accusative, feminine, singular) · fimta(accusative, neuter, singular) · fimta(dative, masculine, singular) · fimtu(dative, feminine, singular) · fimta(dative, neuter, singular) · fimta(genitive, masculine, singular) · fimtu(feminine, genitive, singular) · fimta(genitive, neuter, singular) · fimtu(error-unrecognized-form, plural)
Source: Wiktionary