/ˈt͡ʃʰɔuːsa/
OriginFrom Old Norse kjósa, from Proto-Germanic *keusaną, from Proto-Indo-European *ǵews-.
Formskeys(indicative, past, singular, third-person) · kusu(indicative, past, plural, third-person) · kosið(supine) · kjósa(infinitive) · kjósi(first-person, present, singular) · keys(first-person, past, singular) · kýsur(present, second-person, singular) · keyst(past, second-person, singular) · kýsur(present, singular, third-person) · keys(past, singular, third-person) · kjósa(plural, present) · kusu(past, plural) · kjósandi(participle, present) · kosin(participle, past) · kjós!(imperative, singular) · kjósið!(imperative, plural)
Source: Wiktionary