/spanː/
OriginFrom Old Norse spann.
Formsspannar(genitive, singular) · spannir(plural) · spann(indefinite, nominative, singular) · spannin(definite, nominative, singular) · spannir(indefinite, nominative, plural) · spannirnar(definite, nominative, plural) · spann(accusative, indefinite, singular) · spannina(accusative, definite, singular) · spannir(accusative, indefinite, plural) · spannirnar(accusative, definite, plural) · spann(dative, indefinite, singular) · spannini(dative, definite, singular) · spannum(dative, indefinite, plural) · spannunum(dative, definite, plural) · spannar(genitive, indefinite, singular) · spannarinnar(definite, genitive, singular) · spanna(genitive, indefinite, plural) · spannanna(definite, genitive, plural)
Source: Wiktionary