/t͡ʃâːʋka/
PodrijetloInherited from Proto-Slavic *čavъka. First attested in the 16th century.
Oblicičȃvka(canonical, feminine) · ча̑вка(Cyrillic) · čȃvka(nominative, singular) · čavke(nominative, plural) · čavke(genitive, singular) · čȃvkā(genitive, plural) · čȃvkī(genitive, plural) · čȃvci(dative, singular) · čȃvki(dative, singular) · čavkama(dative, plural) · čavku(accusative, singular) · čavke(accusative, plural) · čavko(singular, vocative) · čavke(plural, vocative) · čȃvci(locative, singular) · čȃvki(locative, singular) · čavkama(locative, plural) · čavkom(instrumental, singular) · čavkama(instrumental, plural)
Izvor: Wiktionary