/ʃkûna/
PodrijetloFrom Italian scuna, from Dutch skunna.
Obliciškȕna(canonical, feminine) · шку̏на(Cyrillic) · škȕna(nominative, singular) · škune(nominative, plural) · škune(genitive, singular) · škȗnā(genitive, plural) · škuni(dative, singular) · škunama(dative, plural) · škunu(accusative, singular) · škune(accusative, plural) · škuno(singular, vocative) · škune(plural, vocative) · škuni(locative, singular) · škunama(locative, plural) · škunom(instrumental, singular) · škunama(instrumental, plural)
Izvor: Wiktionary