/bâxat/
OriginInherited from Proto-Slavic *bah.
- haughty, arrogant, presumptuous
Formsbȁhat(canonical) · ба̏хат(Cyrillic) · bȁhatī(definite) · bahatiji(comparative) · bahat(masculine, nominative, singular) · bahata(feminine, nominative, singular) · bahato(neuter, nominative, singular) · bahata(genitive, masculine, singular) · bahate(feminine, genitive, singular) · bahata(genitive, neuter, singular) · bahatu(dative, masculine, singular) · bahatoj(dative, feminine, singular) · bahatu(dative, neuter, singular) · bahat(accusative, inanimate, masculine, singular) · bahatu(accusative, feminine, singular) · bahato(accusative, neuter, singular) · bahata(accusative, animate, masculine, singular) · bahat(masculine, singular, vocative) · bahata(feminine, singular, vocative) · bahato(neuter, singular, vocative)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0