/bǔnaːr/
PodrijetloBorrowed from Ottoman Turkish بوكار (buñar, “fountain, spring; wellhead”).
- well (hole sunk into the ground)
Oblicibùnār(canonical, inanimate, masculine) · бу̀на̄р(Cyrillic) · bùnār(nominative, singular) · bunari(nominative, plural) · bunára(genitive, singular) · bunara(genitive, plural) · bunaru(dative, singular) · bunarima(dative, plural) · bunar(accusative, singular) · bunare(accusative, plural) · bunaru(singular, vocative) · bunare(singular, vocative) · bunari(plural, vocative) · bunaru(locative, singular) · bunarima(locative, plural) · bunarom(instrumental, singular) · bunarima(instrumental, plural)
Izvor: Wiktionary