/t͡sǐnik/
PodrijetloBorrowed from German Zyniker with dropping of the German affix -er in line with the source, Latin cynicus.
Oblicicìnik(animate, canonical, masculine) · цѝник(Cyrillic) · cinik(nominative, singular) · cinici(nominative, plural) · cinika(genitive, singular) · cinika(genitive, plural) · ciniku(dative, singular) · cinicima(dative, plural) · cinika(accusative, singular) · cinike(accusative, plural) · ciniče(singular, vocative) · cinici(plural, vocative) · ciniku(locative, singular) · cinicima(locative, plural) · cinikom(instrumental, singular) · cinicima(instrumental, plural)
Izvor: Wiktionary