/děkaːn/
PodrijetloBorrowed from German Dekan, from Late Latin decānus.
- dean (senior official in college or university)
- uncountabledecane
Oblicidèkān(animate, canonical, masculine) · дѐка̄н(Cyrillic) · dèkān(nominative, singular) · dekani(nominative, plural) · dekána(genitive, singular) · dekana(genitive, plural) · dekanu(dative, singular) · dekanima(dative, plural) · dekana(accusative, singular) · dekane(accusative, plural) · dekane(singular, vocative) · dekani(plural, vocative) · dekanu(locative, singular) · dekanima(locative, plural) · dekanom(instrumental, singular) · dekanima(instrumental, plural) · dèkān(canonical, inanimate, masculine)
Izvor: Wiktionary