/ɡǔtaːt͡ʃ/
PodrijetloInherited from Proto-Slavic *glъtačь. Compare Old Czech hltáč.
Oblicigùtāč(animate, canonical, masculine) · гу̀та̄ч(Cyrillic) · gùtāč(nominative, singular) · gutači(nominative, plural) · gutáča(genitive, singular) · gutača(genitive, plural) · gutaču(dative, singular) · gutačima(dative, plural) · gutača(accusative, singular) · gutače(accusative, plural) · gutaču(singular, vocative) · gutači(plural, vocative) · gutaču(locative, singular) · gutačima(locative, plural) · gutačem(instrumental, singular) · gutačima(instrumental, plural)
Izvor: Wiktionary