/kǒnat͡s/
OriginInherited from Proto-Slavic *konьcь.
- end
- thread (long, thin and flexible form of material)
Formskònac(canonical, inanimate, masculine) · ко̀нац(Cyrillic) · kònac(nominative, singular) · kónci(nominative, plural) · kónca(genitive, singular) · kȍnācā(genitive, plural) · koncu(dative, singular) · koncima(dative, plural) · konac(accusative, singular) · konce(accusative, plural) · konče(singular, vocative) · konci(plural, vocative) · koncu(locative, singular) · koncima(locative, plural) · koncem(instrumental, singular) · koncima(instrumental, plural) · kȏnci(nominative, plural)