/krǎːma/
PodrijetloBorrowed from German Kram. First attested in the 16th century.
- junk, trash (old, worn or used things)
Oblicikráma(canonical, feminine) · кра́ма(Cyrillic) · krama(nominative, singular) · krame(nominative, plural) · krame(genitive, singular) · krama(genitive, plural) · krami(dative, singular) · kramama(dative, plural) · kramu(accusative, singular) · krame(accusative, plural) · kramo(singular, vocative) · krame(plural, vocative) · krami(locative, singular) · kramama(locative, plural) · kramom(instrumental, singular) · kramama(instrumental, plural)
Izvor: Wiktionary