/krûna/
OriginBorrowed from Latin corōna. First attested in the 13th century.
Formskrȕna(canonical, feminine) · кру̏на(Cyrillic) · kruna(nominative, singular) · krune(nominative, plural) · krune(genitive, singular) · kruna(genitive, plural) · kruni(dative, singular) · krunama(dative, plural) · krunu(accusative, singular) · krune(accusative, plural) · kruno(singular, vocative) · krune(plural, vocative) · kruni(locative, singular) · krunama(locative, plural) · krunom(instrumental, singular) · krunama(instrumental, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0