/kr̂ːʋniː/
PodrijetloInherited from Proto-Slavic *krъvьnъ. First attested in the 16th century.
Oblicikȓvnī(canonical) · кр̑внӣ(Cyrillic) · krvni(masculine, nominative, singular) · krvna(feminine, nominative, singular) · krvno(neuter, nominative, singular) · krvnog(genitive, masculine, singular) · krvnoga(genitive, masculine, singular) · krvne(feminine, genitive, singular) · krvnog(genitive, neuter, singular) · krvnoga(genitive, neuter, singular) · krvnomu(dative, masculine, singular) · krvnome(dative, masculine, singular) · krvnoj(dative, feminine, singular) · krvnomu(dative, neuter, singular) · krvnome(dative, neuter, singular) · krvni(accusative, inanimate, masculine, singular) · krvnu(accusative, feminine, singular) · krvno(accusative, neuter, singular) · krvnog(accusative, animate, masculine, singular) · krvnoga(accusative, animate, masculine, singular)