OriginBorrowed from German Limit.
- boundary
- boundary that cannot be surpassed
Formslìmit(canonical, inanimate, masculine) · лѝмит(Cyrillic) · limit(nominative, singular) · limiti(nominative, plural) · limita(genitive, singular) · limita(genitive, plural) · limitu(dative, singular) · limitima(dative, plural) · limit(accusative, singular) · limite(accusative, plural) · limite(singular, vocative) · limiti(plural, vocative) · limitu(locative, singular) · limitima(locative, plural) · limitom(instrumental, singular) · limitima(instrumental, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0