/mětaːn/
OriginBorrowed from French méthane and German Methan.
Formsmètān(canonical, inanimate, masculine) · мѐта̄н(Cyrillic) · mètān(nominative, singular) · metána(genitive, singular) · metanu(dative, singular) · metan(accusative, singular) · metane(singular, vocative) · metanu(locative, singular) · metanom(instrumental, singular)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0