/měːteʒ/
OriginInherited from Proto-Slavic *mętežь. Compare Old Czech mětež.
- disturbance, uproar
- confusion, chaos
Formsmétež(canonical, inanimate, masculine) · ме́теж(Cyrillic) · metež(nominative, singular) · meteži(nominative, plural) · meteža(genitive, singular) · meteža(genitive, plural) · metežu(dative, singular) · metežima(dative, plural) · metež(accusative, singular) · meteže(accusative, plural) · metežu(singular, vocative) · meteži(plural, vocative) · metežu(locative, singular) · metežima(locative, plural) · metežom(instrumental, singular) · metežima(instrumental, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0