/ôbliːk/
PodrijetloInherited from Proto-Slavic *oblikъ.
- shape, form, figure
- configuration
Obliciȍblīk(canonical, inanimate, masculine) · о̏блӣк(Cyrillic) · ȍblīk(nominative, singular) · ȍblīci(nominative, plural) · ȍblīka(genitive, singular) · oblíkā(genitive, plural) · ȍblīku(dative, singular) · oblícima(dative, plural) · ȍblīk(accusative, singular) · ȍblīke(accusative, plural) · ȍblīče(singular, vocative) · ȍblīci(plural, vocative) · oblíku(locative, singular) · oblícima(locative, plural) · ȍblīkom(instrumental, singular) · oblícima(instrumental, plural)