/ot͡sěaːn/
PodrijetloFrom Latin Ōceanus, from Ancient Greek Ὠκεανός (Ōkeanós, “Oceanus”).
Obliciocèān(canonical, inanimate, masculine) · оцѐа̄н(Cyrillic) · ocèānskī(adjective, relational) · ocèān(nominative, singular) · oceani(nominative, plural) · oceána(genitive, singular) · oceana(genitive, plural) · oceanu(dative, singular) · oceanima(dative, plural) · ocean(accusative, singular) · oceane(accusative, plural) · oceane(singular, vocative) · oceani(plural, vocative) · oceanu(locative, singular) · oceanima(locative, plural) · oceanom(instrumental, singular) · oceanima(instrumental, plural) · okèān(alternative, Bosnia, Serbia)
Izvor: Wiktionary