/ǒtpor/
PodrijetloInherited from Proto-Slavic *otъporъ.
Obliciòtpor(canonical, inanimate, masculine) · о̀тпор(Cyrillic) · òtpor(nominative, singular) · otpori(nominative, plural) · otpora(genitive, singular) · ȍtpōrā(genitive, plural) · otporu(dative, singular) · otporima(dative, plural) · otpor(accusative, singular) · otpore(accusative, plural) · otporu(singular, vocative) · otpore(singular, vocative) · otpori(plural, vocative) · otporu(locative, singular) · otporima(locative, plural) · otporom(instrumental, singular) · otporima(instrumental, plural)